Anthropological Studies of Cultural Heritage

fa میراث بدنی از انسان‌شناسی بدن تا خودتزیینی Bodily Heritage: From Body Anthropology to Self-Decoration بدن به مثابۀ میراث حسی یک جامعه در مطالعات با رویکردهای مختلف مورد واکاوی قرار گرفته‌است از الهیات تا فرهنگ، این سیر تحول نشان می‌دهد که تا پیش از قرن بیستم بدن در انحصار مطالعات الهیات، فلسفه و تاریخ اجتماعی بوده و این در حالی است یکی از مهم‌ترین شاخه‌های مطالعاتی انسان‌شناسی، انسان‌شناسی بدن است. در این مقاله در پی یافتن پاسخ این پرسش هستیم که انسان‌شناسی بدن تا خودتزیینی چه سیر تحولاتی را سپری کرده‌است؟ این پژوهش با استفاده از شیوۀ تحلیلی- توصیفی و به واکاوی داده‌های جمع‌آوری شده از طریق منابع کتابخانه‌ای و اسناد می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که مطالعات بدن از انحصار الهیات، فلسفه و تاریخ اجتماعی تا اوایل قرن بیستم میلادی به تدریج به بدن فرهنگی گرایش یافت، در این قرن تلاش‌های زیادی برای طبقه‌بندی و مقایسه بدن در ارتباط با پیامدهای اجتماعی و سیاسی صورت گرفت،‌ با این وجود قرن بیستم‌ محور پژوهش‌ها بر معنا و نماد بود و مطالعات خودتزیینی در دهه هفتاد ظهور و بروز یافت و اغلب مطالعات قرن بیستم‌ بدن‌ را بستر ‌نمادهای فرهنگی در ساختاراجتماعی از طریق آیین و خودتزیینی می‌دانستند. و در واقع انسان‌شناسی بدن‌ دو رویکرد نظری «نماد» و «عاملیت» را مطرح کرد که در چند دهۀ اخیر‌ بدن به عنوان یک پدیدۀ فرهنگی-اجتماعی و تاریخی در نظر گرفته‌ شد و ماهیت بازنمودی یا نمادین و مجرای معنای اجتماعی‌ آن مورد توجه واقع گردید و نقش دوم‌ و برجستۀ بدن به مثابه شرکت‌کنندگان فعال یا عامل در جهان اجتماعی در قالب میانجی ارتباط با جهان عمل می‌کند.   The body has been studied in studies with different approaches, from theology to culture. This evolution shows that before the twentieth century, the body was the exclusive domain of theology, philosophy, and social history, while one of the most important branches of anthropology is the anthropology of the body. In this article, what evolutions the anthropology of the body has undergone from self-decoration to self-decoration. This research uses an analytical-descriptive method and analyzes data collected through library resources and documents. The findings show that studies of the body gradually shifted from being exclusively theological, philosophical, and social history to the cultural body in the early twentieth century. In this century, many attempts were made to classify and compare the body in relation to social and political consequences. However, the twentieth century was dominated by research on meaning and symbol. And studies of self-decoration emerged and flourished in the 1970s, and most studies of the 20th century considered the body as a platform for cultural symbols in social structure through ritual and self-decoration. In fact, the anthropology of the body proposed two theoretical approaches: "symbol" and "agency." In the last few decades, the body has been considered as a socio-cultural and historical phenomenon, and its representative or symbolic nature and conduit of social meaning have been taken into account. The second and most prominent role of the body is as an active participant or agent in the social world, acting as a mediator of communication with the world.   ,میراث بدنی,انسان‌شناسی بدن,خودتزیینی,انسان‌شناسی,انسان,فرهنگ ,Bodily Heritage,anthropology of the body,self-decoration,anthropology,human,culture. 0 0 http://pc.richt.ir/browse.php?a_code=A-10-4228-1&slc_lang=fa&sid=4 Tayebeh Ezatollahi طیبه عزت اللهی نژاد ezatollahi.tayebeh@ricac.ac.ir 0009000330652368 Yes Academic staff هیات علمی