دوره 2، شماره 1 - ( 12-1403 )                   جلد 2 شماره 1 صفحات 53-29 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Karimi S. The Heritage of Joy and the Lived Experience of Happiness among Iranian Children: An Anthropology of Ritual Joy in the Public Sphere. , Anthropol Stud. 2025; 2 (1) : 2
URL: http://pc.richt.ir/article-4-2195-fa.html
کریمی سمیه. میراث شادمانی و تجربهٔ زیستهٔ شادی در میان کودکان ایرانی:. ، مطالعات مردم‌شناحتی میراث‌فرهنگی. 1403; 2 (1) :29-53

URL: http://pc.richt.ir/article-4-2195-fa.html


پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی ، s.karimmi@gmail.com
چکیده:   (3 مشاهده)
در این مقاله، مفهوم شادمانی آیینی در ایران به‌عنوان یکی از وجوه مهم فرهنگ شادمانی نزد کودکان ایرانی بررسی شده و ویژگی‌ها، کارکردها و زمینه‌های فرهنگی و اجتماعی شکل‌گیری این فرهنگ در میان آنان مورد بحث و تحلیل قرار گرفته است. شادمانی در مقام پدیده‌ای فرهنگی و اجتماعی، افزون بر ابعاد عاطفی و روان‌شناختی، از ظرفیت‌های مهمی در بازتولید پیوندهای اجتماعی، انتقال میراث فرهنگی ناملموس، تقویت حس تعلق و شکل‌گیری تجربه‌های جمعی کودکان برخوردار است. بدین منظور، ابتدا با مروری بر مفهوم فرهنگ شادمانی در ادبیات انسان‌شناسی و تبیین نسبت میان شادمانی، آیین و فرهنگ کودکی، به بررسی جلوه‌های شادمانی آیینی در آیین‌هایی چون گره‌گشا، هومبابا و شال‌اندازی پرداخته شده است. این آیین‌ها، از طریق مشارکت جمعی، بازی، تعامل اجتماعی و تجربه‌های حسی و عاطفی، زمینه‌ای برای حضور فعال کودکان در حیات فرهنگی جامعه فراهم می‌آورند. همچنین، آیین‌های گذار به‌عنوان یکی از اشکال کلیدی شادمانی آیینی در فرهنگ کودکی معرفی و تحلیل شده‌اند و نقش آن‌ها در تجربه مراحل مختلف زندگی و شکل‌گیری هویت فردی و اجتماعی کودکان مورد توجه قرار گرفته است. در ادامه، با تمرکز بر نسبت میان شادمانی آیینی و حوزه و فضای عمومی، دو نمونه از فضاهای عمومی فرهنگی، یعنی باغ کتاب و نوروزگاه، بررسی شده‌اند تا ظرفیت‌های این فضاها در تقویت فرهنگ شادمانی و گسترش مشارکت فرهنگی کودکان تبیین شود. بر اساس یافته‌های این مقاله، شادمانی آیینی را می‌توان یکی از منابع مهم فرهنگی در ارتقای کیفیت زندگی کودکان، تقویت همبستگی اجتماعی و تداوم بین‌نسلی میراث فرهنگی دانست. از این منظر، تقویت شادمانی آیینی کودکان در حوزه و فضای عمومی مستلزم سیاست‌گذاری‌های نوین فرهنگی، توجه به ظرفیت‌های آیین‌های ایرانی، فراهم‌آوردن فضاهای مناسب برای مشارکت فعال کودکان و به‌رسمیت‌شناختن حق آنان در برخورداری از تجربه‌های جمعی شادمانه است.
شماره‌ی مقاله: 2
متن کامل [PDF 1950 kb]   (6 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: فرهنگ
دریافت: 1404/10/18 | پذیرش: 1405/8/30 | انتشار: 1405/8/30

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.